"هاي جك" كاريزماي خميني،
خودزني كودتاچيان براي نجات رهبري!
به مجرد خشونت عريان كودتاچيان در 13 آبان، براي نخستين بار عكسهاي آيت الله خامنه اي به زير كشيده شدند و شعارهاي مرگ بر ديكتاتور بلندتر از قبل فرياد زده شد. اين كار نتيجه تجاوزها، شكنجه ها و سركوب مردم معترض بود اما به زودي كودتاچيان را در انديشه فرو برد. نتيجه انديشه(!) اتاق فكر كودتاچيان و كيهان و صداوسيما اين بود؛ "كاريزماي خميني را هاي جك مي كنيم! و با سركوب توهين كنندگان خيالي به خميني، خامنه اي دوباره در هاله تقدس خواهد رفت!"
به عقيده من "براي نجات يك موجود حقير از سقوط، مي توانيد براي مدتي او را به بزرگترها سنجاق كنيد، اما اين روش براي هميشه ثمربخش نيست!" اكنون در مور آقاي خامنه اي چنين شده است. حالا اگر او را به خود "امام زمان" هم پيوند بزنند و با شخص پيامبر هم همداستانش كنند، از خشم مردمي ستمديده و به ستوه آمده گريزي نخواهد داشت. خامنه اي و حكومت غاصب و ظالمش سرنوشتي جز رفتن ندارند.
بعداز ظهر عاشوراي 12 سال قبل، در ستاد انتخاباتي سيدمحمد خاتمي مشغول تنظيم خبر سخنراني انتخاباتي او بودم كه خبر عجيبي دريافت كرديم؛ خبر اين بود: "در شهرك غرب عده اي جوان با لباسهاي خاص و حركاتي عجيب، هورا كشان و هلهله كنان(!)، در شب شام غريبان حسيني ظاهرا" به نفع آقاي خاتمي تبليغات كرده و كارناوال شادي راه انداخته اند!"
نكته عجيب ماجرا حضور سريع دوربين هاي صداوسيما بود كه اين كارناوال را پوشش كامل خبري دادند! و در كمتر از يك شب مؤسسه رسانه هاي تصويري وزارت ارشاد هزاران سي دي از اين ماجرا كپي كرد و در سطح كشور توزيع نمود. واكنش ستاد خاتمي و هوشياري مردم توانست اين اقدام ضدتبليغي رقيب خاتمي (ستاد ناطق نوري) را خنثي نمايد ولي باز هم مثل امروز، بعد از نماز جمعه تظاهرات اعتراضي امت هميشه در صحنه برگزار شد و از "اهانت به امام حسين! توسط هواداران خاتمي" (!) ابراز انزجار شد، حوزه هاي علميه نيمه تعطيل شدند و به بهانه دفاع از امام حسين، كفن پوشان به خيابانها ريختند تا خاتمي رأي نياورد! بهانه شان هم اين بود كه اگر خاتمي رئيس جمهور بشود، اسلام در خطر مي افتد! آن حيله گري به نتيجه مطلوب آنها نرسيد و خاتمي رئيس جمهور شد. و كفن پوشان هشت سال فعاليت كردند تا يكي مثل خودشان را بر مسند بنشانند؛ يك نوحه خوان دكتر!
بعد از آن بارها از اين حربه نخ نما استفاده شد؛ يك كارتون در اين روزنامه و يك سخنراني در آن شهرستان باعث شد بارها كفن پوشان هميشه در صحنه به خيابانها بريزند و فرياد "وا اسلاما" سر دهند! بعد از بارها سوء استفاده هاي اين چنيني، حالا كودتاچيان بار ديگر به همان بازي رسوا روي آورده اند كه قبلا" هم بي نتيجه بودن آن را آزموده اند و باز هم دچار همان اشتباهي مي شوند كه به قول آقاي موسوي، "اشتباه گرفتن صحنه درگيري" و به قول آقاي كروبي "تبر زدن بر ريشه درخت" است. آنها ابتدا فيلمي را از عكس پاره شده از بنيانگذار جمهوري اسلامي در صدا و سيما نمايش دادند و آن را به دانشجويان نسبت دادند. اين فيلم توسط صدا و سيما بارها پخش مي شود و ديروز جمعه نمازگزاران افراطي جمعه، بر عليه "اهانت به امام" تظاهرات مي كنند و قرار بود شنبه نيز حوزه هاي علميه در اعتراض به "هتك حرمت امام" تعطيل شوند!
دو نامزد معترض به چنين اقدامات رسوايي اشاره كرده اند. آقاي كروبي در نامه به ضرغامي رئيس صداوسيماي كودتايي، نوشته است:"آيا مي دانيد تبر بر چه درختي مي زنيد؟" مهندس موسوی در بیانیه شانزدهم خود گفته است:" اقتدار آنان در حال ریزش است و با این رزم آرایی ها بعید است که بتوانند مدت زمان مدیدی باقی بمانند. برادران ما! اگر از هزینه‌های سنگین و عملیات عظیم خود نتیجه نمی‌گیرید، شاید صحنه درگیری را اشتباه گرفته‌اید؛ در خیابان با سایه‌ها می‌جنگید حال آن که در میدان وجدان‌های مردم خاکریزهایتان پی در پی در حال سقوط است. ۱۶ آذر دانشگاه را تحمل نمی‌کنید. ۱۷ آذر چه می‌کنید؟ ۱۸ آذر چه می‌کنید؟"
و حالا بايد ديد اين بازي هاي رسوا براي چيست؟
"خودزني" يكي از شيوه قمه كشان و اوباشي است كه در مكتب مداحان مي آموزند كه با خودزني، مي توان موجي از احساسات ايجاد كرد و بعد بر آن سوار شد و سواري گرفت. خودزني آخرين ترفند اوباشي است كه قمار را باخته باشند. اينك خودزني در شرايطي انجام مي شود كه اصل مشروعيت نظام زير سئوال رفته و كسي حاضر نيست اين نظام را برگرفته از شعارهاي آرماني قبل از اين فرض كند. رهبر فعلي به شدت تحقير شده و بايد او را با الصاق كردن به يك شخصيت محبوب تر نجات داد!
در اين روش جنگ رواني، اول يك عكس امام خميني را به آتش مي كشند يا پاره مي كنند، بعد به بهانه دفاع از امام خميني، به صحنه مي آيند و "وا اماما!" سر مي دهند، سپس مخالفان سياسي خود را كه اتفاقا" از نرديكان امام خميني هستند و مطابق نظر او خواهان حاكميت "رأي ملت" هستند، سركوب مي كنند و بعد از آن به مستحكم كردن پايه هاي حكومت ولي فقيه فعلي مي پردازند كه از قضا هيچ سنخيتي با انديشه هاي امام خميني ندارد!
از طرفي كاريزما و محبوبيت امام خميني نزد قشرهاي مردم هموراه مورد حسد و حسرت آقاي خامنه اي بوده و اين حسادت را بارها با حصر و حبس ياران نزدكي آيت الله خميني به اثبات رسانده است. آقاي خامنه اي از بيست سال قبل تلاش خزنده اي داشت تا محبوبيت امام خميني را "هاي جك" كند، بربايد و مصادره نمايد. تلاشهاي آقاي خامنه اي بعد از كودتا بر عليه ياران و نزديكان امام خميني، ابعاد عملي و جلوه تازه اي يافته است.
براي سركوب معترضاني كه به شهادت تاريخ مكتوب انقلاب، از "ياران نزديك، نخست وزير، اميرالحاج و فرزند معنوي امام خميني" بوده اند، آقاي خامنه اي تصميم دارد از بازي رسوايي بهره بگيرد كه ديگر نخ نماست؛ محبوبيت آيت الله خميني را بربايد و زير لواي كاريزماي خميني، خود را از حملات مردم مصون بدارد. آقاي خامنه اي مي داند حتي دوستداران امام خميني نيز از او متنفر شده اند لذا در يك خودزني رسوا تلاش دارد ابتدا محبوبيت امام خميني را دوباره زنده كند، و بعد زير لاك دفاعي "ولايت فقيه" كه از نظريه هاي امام خميني بود، پناه بگيرد و كاريزماي خميني را به سود خود مصادره نمايد. اين بازي ابزاري اما ديگر اثربخش نيست. همه ديده اند تنفر خامنه اي از خميني چنان است كه ظرف بيست سال او به پروژه "خميني زدايي" مبادرت نمود و تلاشهايش چنان بود كه نخست وزير معتمد امام براي احياي انديشه هاي خميني به صحنه انتخابات آمد و "خطر سيد" كه دو دهه كابوس روز و شب خامنه اي بود، بالاخره تعبير شد و حالا جنبش سبز باطل السحر ولي فقيه نامشروع و خونريز و غير قابل اعتمادي است كه هيچكس دوستش ندارد اما اصرار دارد بر همه حكومت كند.
نكته مهم اين است كه "موضوع" و دغدغه جنبش سبز در حال حاضر قابل كنترل كردن رهبري است، نه پاره كردن عكس بنيانگذار جمهوري اسلامي. رهبري بايد تابع ملت و قابل نظارت شود وگرنه چاره اي جز سقوط ندارد. با پنهان شدن پشت كاريزماي خميني، آقاي خامنه اي نمي تواند از تنفر ملت مصون بماند. پس بهتر است به جاي اين بازي هاي رسوا و نخ نما، دست از لجاجت بردارند و حاكميت را به ملت واگذار كنند. همان كاري كه چه بخواهند و چه نخواهند مجبور به انجامش خواهند شد.
پي نوشت: در برنامه جمعه شب تفسير خبر صداي آمريكا، فرصتي داشتم تا درباره موضوع بالا و تاثيرات حماسه دانشجويان و مردم در شانزده آذر صحبت كنم. همچنين درباره موضوع برنامه كه آيا تعادل کارآمدي ميان تعامل و انزوا مي تواند به بهبود وضعيت حقوق بشر در ايران کمک کند؟ براي ديدن اين برنامه به اين لينك و براي دانلود آن روي اين لينك كليك و يا به وبسايت صداي آمريكا مراجعه كنيد.
